Νοέμβριος - Δεκέμβριος  2025

 Αναστάσιος: Ο Άνθρωπος του Θεού

Η χρονιά αυτή πέρασε και πήρε μαζί της έναν άγιο Ιεράρχη, έναν γνήσιο άνθρωπο του Θεού, που δεν φοβήθηκε μπροστά στην κατεστραμμένη Εκκλησία στην Αλβανία και με θάρρος ρώτησε πως λέγεται το Χριστός Ανέστη στα αλβανικά και τόλμησε και το βροντοφώναξε πάνω στα ερείπια. Και πράγματι, με την διακονία του εκεί, ανέστη στην καθημερινότητα ο Χριστός μέσα στις καρδιές αμέτρητων Αλβανών. Είναι ο Αναστάσιος Αλβανίας, ένας γνήσιος άνθρωπος του Θεού.

Η πίστη του στον Θεό και η αγάπη του σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους είναι μνημειώδης. Αγωνίστηκε να διαδώσει το Ευαγγέλιο στην Αφρική και μετά στην Αλβανία και τα αποτελέσματα ήταν θεϊκά. Χαρακτηριστικό είναι το σύνθημά του για την ιεραποστολική αφύπνιση: «Εκκλησία χωρίς ιεραποστολή είναι Εκκλησία χωρίς αποστολή», την οποία χρησιμοποίησε στο περιοδικό ‘Πορευθέντες’ (Go Ye) που εξέδιδε το ομώνυμο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες». Και τα δύο είχε ιδρύσει (1959) ο τότε λαϊκός θεολόγος Αναστάσιος Γιαννουλάτος, για να αφυπνιστεί το ορθόδοξο χρέος του ευαγγελισμού των εθνών.

Είχε κατορθώσει να εκλαϊκεύσει το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο, λέγοντας: «Τό ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ λάμπει μέσα στήν κτιστή δημιουργία, σέ ὅλη τήν οἰκουμένη. Ὁ κάθε, λοιπόν, πιστός καλεῖται νά προσλάβει καί νά μεταλαμπαδεύσει τό πασχαλινό φῶς στό περιβάλλον του καί νά βοηθήσει τόν διπλανό του νά ἀνάψει καί αὐτός τή λαμπάδα του Πάσχα». Με τα λόγια αυτά μετέφερε με απλότητα το θέλημα του Θεού στους ανθρώπους, δηλαδή να Τον γνωρίσουν, να Τον δεχθούν μέσα τους και να Τον μεταδώσουν στους διπλανούς τους, κατά το «αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν».

Δεν θυμόμαστε να κατέκρινε κάποιον. Ο καλός λόγος ήταν πάντα έτοιμος στο στόμα του. Τύπος Χριστού η ζωή του. Φάνηκε με την εξόδιο ακολουθία του. Εξεπλάγημεν με όσα είπαν γι’ αυτόν άνθρωποι που τον γνώρισαν από κοντά.

Και το αποκορύφωμα της ζωής του, όπως ο ίδιος το αποκάλυψε σε μια πολύ προσωπική συνέντευξη στον Α. Παπαχελά, περιγράφεται στα παρακάτω λόγια του: «Ήμουν στην Αιθιοπία μόνος. Όλα έδειχναν, με έναν υψηλό πυρετό, ότι τελείωνε η ζωή μου. Είχα προλάβει να κάνω μια προσευχή: «Θεέ μου, μπορεί να έχεις πολλά παράπονα από μένα. Αλλά προσπάθησα να σε αγαπήσω.» Προσπάθησα να ζήσω μέσα στο μυστήριο της αγάπης του Θεού. Δεν τα έχω καταφέρει πάντοτε. Αλλά ξέρω ότι η προσπάθεια είχε το δικό της νόημα.»

Μακάρι η «θεϊκή» βιωτή του μακαριστού Ιεράρχη Αναστασίου να γίνει ευκαιρία μίμησης ζωής σε πολλούς. Αιωνία του η μνήμη!!!

Κ. Γεννάδης