Σεπτέμβριος - Οκτώβριος  2025

Εμείς διώχνουμε τον κόσμο

Από την αρχή διευκρινίζω ότι το σημερινό μου κείμενο αρχικά δείχνει ως πολιτικό, αλλά προϊόντως διαπιστώνεται πως είναι θρησκευτικό.

1. Κατ’ εμέ δεν υπάρχουν 22 κόμματα, αλλά μόνον δύο: Το μονοβασιλικό και τό πολυβασιλικό. Δέν θέλουμε να έχουμε Βασιλευομένη Δημοκρατία κατά τήν οποίαν ο βασιλεύς δέν κυβερνά, αλλά θέλουμε να έχουμε τέτοια διοίκηση κατά τήν οποίαν ο εαυτός μας να δρα σαν να είναι ηγέτης βασιλικής δημοκρατίας. Οι πλείστοι είναι δοκησίσοφοι και απορούν γιατί οι άλλοι δέν ακολουθούν τήν γνώμη τους, π.χ. αρκεί να κοιτάξουμε πώς οδηγούμε, σαν να είναι δικός μας ο δρόμος.

2. Ελαχιστότατοι πιστεύω ασχολούνται καθώς πρέπει με τα πολιτικά. Ποιοί είναι αυτοί οι σωστοί; Όσοι λένε: «Το κόμμα που εψήφισα τά λέει κατά 60% σωστά, απλώς με τά υπόλοιπα συμφωνώ λιγότερο». Και κατονομάζει μάλιστα σε ποιά σημεία οι άλλοι έχουν δίκιο. Απεναντίας, σχεδόν όλοι δρουν ως μισθωτοί του κόμματός τους. Ποτέ δέν λένε καλή κουβέντα για τους άλλους. Σοβαρότης μηδέν.

Αυτή τήν τάση, που τήν βρήκαμε έτοιμη εκ γενετής, φοβάμαι ότι την επεκτείναμε και στον εκκλησιαστικό χώρο. Ποτέ μου δεν ισχυρίστηκα πως οι ιερείς πρέπει να είναι στο απυρόβλητο (να τους δικηγορούμε όταν έχουν ατοπήσει), αλλά ούτε ότι πρέπει νάναι και στο απειρόβλητο (να τους κακολογούμε, έτσι για χόμπι). Το μαράζι έγκειται στην διαπίστωση ότι σχεδόν τους ιερείς, οι οποίοι κάνουν σωστά τήν δουλειά τους, ενώ παραδόξως εκθειάζουμε τους ιερείς που, εάν ξέραμε ποιές είναι οι ιερατικές υποχρεώσεις τους, θα βλέπαμε ότι είναι σαφώς υποδεέστεροι τών προαναφερθέντων. Απλό παράδειγμα, όσοι αρχίζουν τόν όρθρο την ώρα που εντέλλονται, φαίνονται ότι τάχα τάπαν γρήγορα-γρήγορα. Απεναντίας, κάποιοι που ξεκινούν περί τις οκτώ, φαίνονται ότι τελείωσαν σωστά (11 παρά)!! Για όσους τηρούν εκείνα που λέει η Αγία Γραφή λέμε ότι είναι χαλαροί, ενώ γιά όσους θέτουν περιορισμούς και στερήσεις (δηλαδή επινοούν τύψεις) ότι υπάγονται απευθείας στό Επιτελείο τού Θεού!!! Μπορεί οι δύο όχθες τών ποταμών να μοιάζουν, αλλά χωρίζουν κόσμους. Εάν μάθουμε να τις ξεχωρίζουμε, θα προαχθεί η κάθε Εκκλησία. Αλλά προηγείται η αυτογνωσία, και να αποκαθηλώσουμε τόν εαυτό μας από τήν θέση τού Υψηλοτάτου που τόν έχουμε θέσει, ως αυτονοήτως ηγέτη βασιλικής δημοκρατίας. Πάμπολλοι κοινωνικά ωφέλιμοι ενορίτες με υψηλή οξύνοια τά βλέπουν αυτά και η Εκκλησία μας (εξ αιτίας ημών) τούς έχει χάσει. Φτιάξαμε μιαν Ελλάδα για την οποίαν οι νέοι δέν νοιάζονται.

π. Γεώργιος Δ. Γεωργιάδης, Σούρπη Μαγνησίας