Ιούλιος - Αύγουστος 2026
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Η Μέλουσα Κρίση
– Γέροντα, πως θα γίνη η μέλλουσα Κρίση;
– Στην μέλλουσα Κρίση θα αποκαλυφθή σε μια στιγμή η κατάσταση του κάθε ανθρώπου και μόνος του καθένας θα τραβήξη για ’κει που είναι. Καθένας θα βλέπη σαν σε τηλεόραση τα δικά του χάλια και την πνευματική κατάσταση του άλλου. Θα καθρεφτίζη τον εαυτό του στον άλλον και θα σκύβη το κεφάλι και θα πηγαίνη στην θέση του. Δεν θα μπορή λ.χ. να πη μια νύφη που καθόταν μπροστά στην πεθερά της σταυροπόδι και η πεθερά της με σπασμένο πόδι φρόντιζε το εγγονάκι: «Γιατί, Χριστέ μου, βάζεις την πεθερά μου στον Παράδεισο κι εμένα δεν με βάζεις;», επειδή θα έρχεται μπροστά της εκείνη η σκηνή. Θα θυμάται την πεθερά της που στεκόταν όρθια με σπασμένο πόδι και φρόντιζε το εγγονάκι της και δεν θα έχη μούτρα να πάη στον Παράδεισο, αλλά ούτε και θα χωράη στον Παράδεισο. Ή οι μοναχοί θα βλέπουν τι δυσκολίες, τι δοκιμασίες είχαν οι κοσμικοί και πως τις αντιμετώπισαν και, αν δεν έχουν ζήσει σωστά, θα σκύψουν το κεφάλι και θα τραβήξουν μόνοι τους για εκεί που θα είναι.
Θα δουν εκεί οι μοναχές, που δεν ευαρέστησαν στον Θεό, ηρωίδες μάνες, που ούτε υποσχέσεις έδωσαν, ούτε τις ευλογίες και τις ευκαιρίες τις δικές τους είχαν, πως αγωνίσθηκαν και σε τι κατάσταση πνευματική έφθασαν, και εκείνες, καλόγριες, με τι μικροπρέπειες ασχολούνταν και βασανίζονταν, και θα ντρέπονται! Έτσι μου λέει ο λογισμός ότι θα γίνη η Κρίση. Δεν θα πη, δηλαδή, ο Χριστός: «Έλα εδώ εσύ, τι έκανες;» ή «Εσύ θα πας στην κόλαση, εσύ στον Παράδεισο», αλλά ο καθένας θα συγκρίνη τον εαυτό του με τον άλλον και θα τραβήξη για εκεί που θα είναι.
Πηγή: http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2013/06/blog-post_9384.html
Διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη: «Να είστε πάντοτε χαρούμενοι. Να προσεύχεστε αδιάκοπα. Να ευχαριστείτε τον Θεό για το κάθε τι. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού» (Α’ Θεσ. 5:17-18).
Ο άνθρωπος που εμπιστεύεται τον Θεό μπορεί ΠΑΝΤΟΤΕ να είναι χαρούμενος, πάντοτε να χαίρεται, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται. Και αυτό γίνεται μελετώντας τον Λόγο του Θεού, μένοντας στα λόγια του Χριστού: «Σας τα είπα αυτά, ώστε η χαρά η δική μου να είναι μέσα σας και η χαρά σας να είναι ολοκληρωμένη».
Ο Λόγος του Θεού, λοιπόν, η Αγία Γραφή, είναι πηγή της χαράς του ανθρώπου, γιατί εκεί μιλάει ο Θεός και τα λόγια Του είναι αυτά που δίνουν χαρά, και μάλιστα ΠΑΝΤΟΤΕ, ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος περνάει δυσκολίες και θλιβερές καταστάσεις. Γιατί τότε είναι που χρειάζεται την χαρά.
Λέει, λοιπόν, ο Δαβίδ σε ένα ψαλμό του: «Θλίψεις και αγωνίες με βρήκαν, αλλά οι εντολές Σου είναι η χαρά μου». Ξέρετε, συνήθως ψάχνουμε να βρούμε τη χαρά σε ανθρώπους και σε άλλα πράγματα, με αποτέλεσμα να απογοητευόμαστε περισσότερο. Μην περιμένεις να βρεις τη χαρά σε κανέναν, σε καμία και σε τίποτα. Ο Δαβίδ φωνάζει ότι τη χαρά την βρήκε στις εντολές του Θεού, στα προστάγματα του Κυρίου. Εκεί βρίσκεται, στον Λόγο του Θεού. Εκεί την βρήκαν όλοι οι Άγιοι μέσα στους αιώνες και πολλοί από αυτούς συνέγραψαν θαυμαστά κείμενα με τον αιώνιο Λόγο του Θεού και ονομάστηκαν Πατέρες της Εκκλησίας.
Εκεί, στον Λόγο του Θεού, μαθαίνουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει με αιώνια αγάπη. Εκεί μαθαίνουμε ότι αν Του δώσουμε τη ζωή μας, αυτή θα είναι φυλαγμένη στον Χριστό και η προσοχή Του θα είναι στραμμένη πάνω μας κάθε στιγμή.
Στον Λόγο Του καταλαβαίνουμε ότι κάθε τι που μας συμβαίνει, αποτελεί το σχέδιο του Θεού που μας αγαπάει, ένα σχέδιο που είναι μόνο για το καλό μας.
Λέει στο βιβλίο του προφήτη Ιερεμία: «Ξέρω πολύ καλά τα σχέδια που έχω κάνει για σας. Θέλω την ευημερία σας και όχι την καταστροφή σας». Αυτός είναι ο Θεός της άπειρης αγάπης για μας. Ο Θεός, που είναι πιστός στον λόγο Του, γιατί είναι αδύνατο να ψευστεί. Αυτός εκπληρώνει κάθε Του υπόσχεση. Γι’ αυτό, ο Λόγος Του, που είναι ζωντανός και ενεργός, είναι ικανός να μας γεμίσει με χαρά. Η φωνή του Θεού δίνει χαρά ΠΑΝΤΟΤΕ.
Άνοιξε σήμερα, και κάθε ημέρα, τον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή. Μελέτησε τις σελίδες της και ο Θεός θα μιλήσει στην καρδιά σου. Άνοιξε την καρδιά σου και κάλεσε τον Χριστό, που τόσο πολύ σε αγάπησε ώστε να πεθάνει για σένα. Κάλεσέ Τον να έρθει στην καρδιά σου (ελθέ και σκήνωσον εν ημίν), να Τον γνωρίσεις και να ζήσεις με τη δική Του χαρά κάθε μέρα, για πάντα, μέσα στην Εκκλησία, το σώμα Του.
Ι. Κανταρτζής
Ιούλιος - Αύγουστος 2026
BOHΘEIA ΣTOYΣ ΛAOYΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH
Από τήν λιτανεία των εἰδώλων στήν Ζωή πού τρέφει
Χατζῆ Σοφία, Δημοσιογράφος,
συγγραφέας, ραδιοφωνική παραγωγός
Στήν μακρινή Ταϊβάν, ἡ ὀμορφιά τῆς φύσης συναγωνίζεται τίς σκληρές συνθῆκες τοῦ τόπου…Γιά τόν ἱερέα π. Ἰωνᾶ Μοῦρτο ἡ δοκιμασία αὐτή κρατᾶ 26 χρόνια, ἀπό τότε πού δημιούργησε τό μοναδικό Ὀρθόδοξο Ἱεραποστολικό Κλιμάκιο στό νησί. Εἶναι ὁ πρῶτος ὀρθόδοξος ἱερέας πού βρίσκεται στήν χώρα. Ἐδῶ καί σχεδόν τρεῖς δεκαετίες τελεῖ τίς Θεῖες Λειτουργίες στόν μοναδικό Ὀρθόδοξο Ἱερό Ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος στήν Ταϊπέι. Ἡ Ἐκκλησία φιλοξενεῖται μόνιμα στόν 4ο ὄροφο ἑνός ψηλοῦ κτιρίου…
Ὁ π. Ἰωνᾶς, μοναχός τῆς Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, Μηχανολόγος τοῦ Πολυτεχνείου μέ καταγωγή ἀπό τήν Πάτρα, παίρνει τήν εὐχή τοῦ τότε ἡγουμένου π. Γεωργίου Καψάνη καί μετά ἀπό ὀλιγόχρονη περιοδεία στήν Ἀφρική καί τήν Ἰνδία, καταλήγει στην Ταϊβάν… Θεωρῶ ἀπαραίτητο νά ἀναφερθῶ σέ μία ἀναπάντεχη καί σπάνια εὐκαιρία νά παρακολουθήσω μέ τόν πατέρα Ἰωνᾶ καί τήν Πελαγία Υu, συνεργάτιδα τοῦ Κλιμακίου, μία λιτανεία τῶν εἰδώλων, μία γιορτή πού δύσκολα παρακολουθεῖ ἕνας ξένος. Πολυάριθμα ἅρματα διέσχιζαν τούς δρόμους, πάνω τους κάθονταν μεγάλες σέ ὄγκο θεότητες, συνοδευόμενες ἀπό μικρότερες θεϊκές μορφές… Σέ αὐτόν τόν κόσμο, ὁ π. Ἰωνᾶς γιά χρόνια μαθήτευε στήν παρατήρηση τῆς παράδοσής τους. Στάθηκε γιά νά κατανοήσει. Καί ἀπό αὐτό ξεκίνησε... Θα παραθέσω μέρος τοῦ κηρύγματός του κατά τήν Θεία Λειτουργία, πού τελεῖ στήν κινεζική γλῶσσα. «Στήν κινεζική κοσµοθεωρία οἱ νεκροί δέν ἔχουν ἀποχωρήσει ἀπό τήν οἰκογένεια. Παραµένουν ἀνώτερα µέλη σέ αὐτή. Οἱ νεκροί πρόγονοι στεροῦνται τῶν φυσικῶν σωµάτων τους. Οἱ ζωντανοί τούς προσδίδουν ἀνάγκες, πεῖνα, κρύο, χρέη, σάν αὐτές τῶν ζωντανῶν. Αὐτά τά χρέη τά πληρώνουν τά παιδιά καί τά ἐγγόνια, ὑπό τό κράτος τοῦ φόβου πώς οἱ πρόγονοι-φαντάσματα θά τούς βλάψουν. Στήν βουδιστική λατρεία-φροντίδα τῶν προγόνων, οἱ ζωντανοί πρέπει νά θρέψουν τούς νεκρούς…Αὐτό δημιουργεῖ ἄγχος. … Στήν Θεία Λειτουργία ὁ Θεός, ὁ Ἀπόλυτος Πρόγονος, τρέφει τούς ζωντανούς. Ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἀποκαλοῦμε τόν Θεό Πατέρα, λέμε τήν προσευχή “Πάτερ ἡμῶν”… Εἶναι ἀληθινός πατέρας μας, διότι ἔχει Υἱό. Καί ἐπειδή ἔχει Υἱό, μέσα σέ αὐτόν τόν Υἱό μποροῦμε νά ἑνωθοῦμε καί ἐμεῖς καί νά βρεθοῦμε καί ἐμεῖς…».
Θά ἦταν παράλειψη νά μήν ἀναφέρω πώς ὁ π. Ἰωνᾶς φρόντισε μέσῳ τοῦ διαδικτύου νά μεταδίδονται ζωντανά ἡ Θεία Λειτουργία καί ὅλες οἱ ἄλλες ἀκολουθίες στήν κινεζική γλῶσσα στήν Κίνα καί σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο.
(Πηγή: Περιοδικό Ιεραπόστολος, Ιεραποστολικός Σύνδεσμος «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός», Τ. 145)
Είναι πολύ σημαντικό να στηρίζουμε την ιεραποστολή, ιδιαιτέρως μάλιστα τον π. Ιωνά, που άοκνα μεταφέρει το μήνυμα του Ευαγγελίου στους Κινέζους. Για δωρεές μπορείτε να αποτανθείτε στον παραπάνω Σύνδεσμο, στο 2310606920.
Ο π. Ιωνάς κοινωνεί τα παιδιά
Θεία Λειτουργία
Μάϊος - Ιούνιος 2026
Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος
Από την Διαθήκη του (1998). Ήταν πάντα έτοιμος για την αναχώρηση στη χώρα των Ζώντων.
«Ευλογημένο Κύριε το όνομά Σου. Με ευγνωμοσύνη βαθιά αναλογίζομαι τα χρόνια που πορεύτηκα σ’ αυτήν εδώ τη γη, σε αυτό το εκπληκτικό διαστημόπλοιο με κατεύθυνση το άπειρο. Ευχαριστώ Σε, Παναγία Τριάς, που μου αποκάλυψες ότι το άπειρο είναι η αγάπη, ΕΣΥ. Και με κάλεσες από τα παιδικά μου χρόνια σε ενεργό συμμετοχή στην περιπέτεια της αγάπης Σου, αξιώνοντάς με τη χαρά των Μυστηρίων της Εκκλησίας να ζω σαν κύτταρο στο μυστικό Σώμα του Χριστού, την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ευχαριστώ Σε διότι, παρά την πνευματική φτώχεια και αδυναμία μου, με δέχτηκες να διακονήσω τον άνθρωπο σε διάφορα σύνορα γεωγραφικά, κοινωνικά, ατενίζοντας το μυστήριο του Σταυρού και της Αναστάσεως, συχνά «ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος Ἁγίου».
Μάϊος - Ιούνιος 2026
Αγάπη και Ταπείνωση
Σε αυτή τη συχνότητα εργάζεται ο Θεός. Τι είναι Αγάπη; Τι είναι Ταπείνωση;
Αγάπη είναι να βλέπουμε όλους με τον ίδιο τρόπο. Η αληθινή αγάπη πηγάζει από τον ίδιο τον Θεό. Γινόμαστε καλύτεροι προς όλους.
Ταπείνωση είναι η αποδοχή του άλλου. Να νιώθουμε τον άλλο σαν τον Παράδεισό μας και όχι σαν την κόλαση μας.
Δεν υπερηφανευόμαστε. Δεν περιαυτολογούμε. Αναγνωρίζουμε την αξία των άλλων και είμαστε επιεικείς προς αυτούς. Ο άνθρωπος με αγάπη και ταπείνωση δεν έχει εγωισμό. Έχει σεμνότητα και παραδοχή πώς όλα συν Θεώ τα μπορούμε. Έχει διακονία και προσφορά.
Μαρία - Άννα
Μάϊος - Ιούνιος 2026
Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ
Να Ντυθούμε Με Το Ένδυμα Του Χριστού
Όπως, όταν βγει το φως διαλύεται το σκοτάδι, έτσι και όταν φανερωθεί στη ζωή μας ο Χριστός, μεταβάλλεται ολόκληρος ο εσωτερικός μας κόσμος και γευόμαστε τα αγαθά της αναγεννήσεως. Όσοι δεν έχουν πλησιάσει συνειδητά τον Ιησού και δεν τον έχουν αναγνωρίσει ως προσωπικό Θεό και Σωτήρα, δεν μπορούν να νιώσουν αυτό που λέμε εδώ. Είναι μια κατάσταση που δύσκολα περιγράφεται. Περισσότερο βιώνεται από τον καθένα χωριστά σαν προσωπική εμπειρία, που έχει τις προεκτάσεις της στον έξω κόσμο. Η ουσία της χριστιανικής ζωής βρίσκεται σ’ αυτήν εδώ την αλλαγή, στην αλλοτρίωση του έσω ανθρώπου, που βγάζει τη στολή της αμαρτίας και ντύνεται το ένδυμα του Χριστού, δηλαδή την αγιότητα με τις οντολογικές της διαστάσεις.
Η Εκκλησία, που είναι η ορατή έκφραση της χριστιανικής πίστης μας, σκοπό έχει να μας καταστήσει προσιτή, με τα μέσα που διαθέτει, αυτή την εσωτερική αλλαγή και να μας οδηγήσει στη μέθεξη της θεώσεως που είναι και ο τελικός μας σκοπός και στόχος. Ωστόσο, μια παραχάραξη της σωστικής αυτής αλήθειας έχει ριζώσει στις καρδιές των ανθρώπων, που πιστεύουν πως μπορούν να κρατούν απ’ τη θρησκεία ό,τι με το αζημίωτο προσφέρει, απορρίπτοντας κάθε τι που συνδέεται με θυσίες και προσφορές. Η νόθος αυτή αντίληψη, με τη βοήθεια της ανθρώπινης θελήσεως που υποκύπτει, κατά κανόνα, στον νόμο της «ήσσονος προσπάθειας», έχει σαν συνέπεια την αποδυνάμωση της θρησκείας μας από την πιο στερεή της δύναμη, που είναι η αναγέννησή μας, μια και αυτή η αναγέννηση δεν γίνεται χωρίς τη δική μας συνδρομή.
† Μ. Κανταρτζής
Μάϊος - Ιούνιος 2026
Γιατί Αναβάλει ο Θεός;
Ας έχουμε ακόμα υπόψη μας, πως ο Θεός συχνά δεν αρνείται, αλλά μόνο αναβάλλει την ικανοποίηση κάποιου αιτήματός μας. Και γιατί αναβάλλει; Επειδή, χρησιμοποιώντας ως μέσο τη δική μας επιμονή στο αίτημα, θέλει να μας ελκύσει και να μας κρατήσει κοντά Του. Κι ένας φιλόστοργος πατέρας, άλλωστε, όταν του ζητάει κάτι το παιδί του, πολλές φορές αρνείται να του το δώσει, όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο το παιδί μένει κοντά Tου.
Μάϊος - Ιούνιος 2026
OΛA ΔYNATA ME THN ΠPOΣEYXH
Μάθε Να Προσεύχεσαι Με Τον Δικό Σου Τρόπο
Στη βραδινή προσευχή μας, για παράδειγμα, τι λέμε; Ευχαριστούμε τον Θεό για την ημέρα που πέρασε και για καθετί καλό ή κακό που μας βρήκε· μετανοούμε για τα αμαρτήματα που διαπράξαμε και υποσχόμαστε να τα επανορθώσουμε· τέλος, παρακαλούμε τον Κύριο να μας προστατεύει στη διάρκεια του ύπνου. Όλα αυτά, λοιπόν, να τα λες στον Θεό με τον νου και την καρδιά σου.
Στην ορθρινή προσευχή, πάλι, τι λέμε; Ευχαριστούμε τον Κύριο για τον ευεργετικό ύπνο και την αφύπνισή μας· ζητάμε τη βοήθειά Του για τα έργα της ημέρας· και Τον βεβαιώνουμε πως όλα θα τα κάνουμε για τη δόξα Του. Και αυτά να Του τα λες με τον νου και την καρδιά σου.
Στην προσευχή, τόσο το πρωί όσο και το βράδυ, να αναφέρεις τις ανάγκες σου, εσωτερικές και εξωτερικές, λέγοντας στον Κύριο σαν παιδί: «Δες, Κύριε, την ασθένεια και την αδυναμία μου! Βοήθησέ με και θεράπευσέ με!». Έτσι να προσεύχεσαι, δοξολογώντας, ευχαριστώντας και ικετεύοντας τον Θεό με δικά σου λόγια, μετά τις προσευχές που διαβάζεις από το Προσευχητάρι.
Τις προσευχές αυτές που περιέχονται στο Προσευχητάρι, σε συμβουλεύω να τις μελετάς με προσοχή κάπου-κάπου, στον ελεύθερο χρόνο σου, επιδιώκοντας την πληρέστερη και σαφέστερη δυνατή κατανόησή τους. Από την προσεκτική αυτή μελέτη θα γεννιούνται στον νου σου ιερές σκέψεις και στην καρδιά σου άγια αισθήματα, που θα αναζωογονούνται την ώρα της προσευχής, συγκρατώντας την προσοχή σου και θερμαίνοντας την καρδιά σου.
Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου