Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2020

Αν Κινδυνεύεις,
Άρπαξε την «Τρομπέτα» της Προσευχής

Στην Ήπειρο υπάρχουν πολλοί λύκοι. Κατά το χειμώνα γίνονται αρκετά επικίνδυνοι, κατεβαίνουν σε χωριά και απειλούν ανθρώπους. Κάποτε ένας ταχυδρόμος με το υπηρεσιακό του ποδήλατο έτρεχε για κάποιο ηπειρώτικο χωριό. Αρκετές μέρες χιόνιζε συνέχεια. Σούρουπο! Κρύο αρκετό. Ο ταχυδρόμος έτρεχε γρήγορα για να προλάβει να δώσει τα γράμματα και να γυρίσει στο χωριό του. Μέσα του προσευχόταν: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό». Ξαφνικά ακούει πολλά ουρλιαχτά λύκων. Σταματά απότομα και κοιτάζει προς το μέρος των ουρλιαχτών. Παγώνει το αίμα του, μαρμαρώνει. Εύκολα διακρίνει έξι πεινασμένους λύκους να τρέχουν με λύσσα καταπάνω του. Αρχίζει να σταυροκοπιέται.

Κύριε, σώσε με! Παναγία μου, Χριστέ μου!

Καθώς σταυροκοπιέται αγγίζει την τρομπέτα του (σάλπιγγα). Αμέσως την αρπάζει και σαλπίζει μ’ όλη του τη δύναμη. Οι λύκοι ξαφνιάζονται, σταματούν, σαν να συσκέπτονται για λίγο, κάνουν απότομη μεταβολή και χάνονται στο δάσος. Ο ταχυδρόμος δοξολογεί τον Χριστό για την ανέλπιστη σωτηρία του!

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2020

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Μη Ζητάς να σ’ Αγαπούν

Mακριά από τη ζήλια. Τον κατατρώγει τον άνθρωπο. Από φθόνο, μια Μοναχή προς άλλη, την φαντάστηκε να ασχημονεί με τον πνευματικό και το έλεγε σαν πραγματικότητα.

Όλα γίνονται στο φθονερό άνθρωπο. Οι άνθρωποι με είχαν για καλό και ερχόντουσαν πολλοί για να εξομολογηθούν. Και μου τα έλεγαν με ειλικρίνεια. Μακριά από αυτά τα γυναικίστικα παράπονα. Το Χριστό, μωρέ, το Χριστό να αγαπήσουμε με πάθος, με θείο έρωτα.

Ευτυχισμένος ο Μοναχός που έμαθε να αγαπάει όλους μυστικά. Δε ζητά από τους άλλους αγάπη, ούτε τον νοιάζει αν τον αγαπούν.

Εσύ αγάπα όλους και προσεύχου μυστικά μέσα σου. Ξέχυνε την αγάπη σου προς όλους. Και θα νιώθεις, ότι όλοι σ’ αγαπούν. Ένα κοσμικό τραγούδι λέει:

«Μη μου ζητάς να σ’ αγαπώ

Η αγάπη δεν ζητιέται

Μέσα στα φύλλα της καρδιάς

Μονάχη της γεννιέται»

Παρ’ το πνευματικά. Εσύ σκόρπα φυσικά, από την καρδιά σου, την αγάπη του Χριστού.

Μερικοί Μοναχοί, ιδίως γυναίκες, λένε;

- Μ’ αγαπάς;

Πω πω! Πόσο μακριά είναι από την αγάπη του Χριστού!

Φτώχεια. Πνευματική φτώχεια!

Μη σε νοιάζει ποτέ αν σ’ αγαπούν. Εσύ μόνο ξεχείλιζε από αγάπη Χριστού προς όλους. Και τότε μυστικά έρχεται μια μεταβολή, μια αλλαγή σ’ όλο το σύνολο. Αυτό που σου λέω είναι η καλύτερη ιεραποστολή. Εφάρμοσέ το και τηλεφώνησέ μου τα αποτελέσματα.

(«Ανθολόγιον Συμβουλών» Γέροντος Πορφυρίου, σελ.51, 52)

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2020

Ιερά Επισκοπή Γκόμας στο Κονγκό

Μικρά παιδιά της Γκόμας

Η ιεραποστολή ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2018 και στις αρχές του 2019 τοποθετήθηκε Πατριαρχικός Επίτροπος ο π. Χαρίτων. Η περιοχή της Γκόμας έχει μέγεθος 124.553 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 12.425.000 κατοίκους.

Με την ευλογία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη φτάσαμε στην ιεραποστολική μας έδρα στην πόλη Γκόμα, που είναι το κέντρο της Ιεραποστολής.

Επισκεφτήκαμε τις πόλεις Μπουκάβου, Καμανιόλα και Ουβίρα. Τέλος, πήγαμε στην Ιερά Μητρόπολη Μπουρούντι και Ρουάντα, να συναντήσουμε τον Σεβασμιότατο Ινοκέντιο για να μας φωτίσει με την εμπειρία του, διότι για καιρό είχε την πνευματική ευθύνη της περιοχής αυτής.

Καταφέραμε να βαπτίσουμε τους πρώτους Χριστιανούς, 19 νεοφώτιστους στη Γκόμα. Όταν τελειώσαμε τη βάπτιση, οι κάτοικοι μας παρακαλούσαν ταπεινά να βαπτίσουμε και εκείνους. Τους ρωτήσαμε ποιος θέλει κατήχηση και, αν όλα πάνε καλά, θα γίνει.

Η επισκοπή μας έχει 12 ενορίες, πρεσβυτέρους, τρεις ναούς και ένα σχολείο. Το κέντρο της επισκοπής μας δεν έχει τίποτα. Υπάρχει πάρα πολλή δουλειά, που πρέπει να γίνει σ’ αυτή την περιοχή με τη βοήθεια του Θεού και τις ευχές του Μακαριωτάτου.

(Σ.Σ. Η Γκόμα είναι πόλη στο ανατολικό Κονγκό, στα σύνορα της χώρας με τη Ρουάντα)

Μία εκκλησία της Γκόμας

Η πορεία στην περιοχή της Γκόμας

π. Χαρίτων Musukgayi, Πατριαρχικός Επίτροπος Γκόμας

Πηγή: Εξωτερική Ιεραποστολή, Δεκέμβριος 2019

Ιούλιος - Αύγουστος 2020

Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες (Οσίου Παϊσίου)

Το «Μέντιουμ» Και Η Φάλαγγα Δαιμόνων

Μία άλλη φορά κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο ο Γέροντας Παΐσιος, είδε κάτι που τον εντυπωσίασε και τον στεναχώρησε. Είδε έναν άντρα παράξενο, περίεργο, φουρτουνιασμένο. Φαινόταν ότι βιαζόταν να μπει στο καλυβάκι του περισσότερο από περιέργεια. Τον ακολουθούσε μία ολόκληρη φάλαγγα δαιμονική, ένα «μαύρο σμήνος». Πρώτη φορά είδε στη ζωή του ο Γέροντας άνθρωπο να εξουσιάζεται, τυφλά να υπακούει σε τόσους δαίμονες!

Επρόκειτο για μέντιουμ που ανακάτευε τις ευχές της Εκκλησίας με δαιμονικές επικλήσεις. Τα είχε κάνει όλα αχταρμά και έβγαζε το άχτι του στα ανυποψίαστα θύματά του.

«Τι ήρθε αυτός να κάνει εδώ;» σκέφτηκε ο Γέροντας αντιλαμβανόμενος ότι ο συγκεκριμένος είχε έρθει, κατόπιν δαιμονικής εντολής, να κάνει τουρισμό στη Μονή Σταυρονικήτα και τα πέριξ.

Λίγο καιρό μετά ένας άλλος μάγος, νεαρός αυτή τη φορά, ο Γιωργάκης από το Θιβέτ επισκέφτηκε τον Γέροντα Παϊσιος και συζητούσε μαζί του έξω από την καλύβα του. Ο δεκαεξάχρονος Γιωργάκης είχε μεγαλώσει στο Θιβέτ και είχε γίνει άσσος στη μαγεία. Τον πόνεσε ο π. Παϊσιος τον νεαρό που ήταν στο έλεος των μαύρων δυνάμεων του σκότους, παρότι ο μικρός επιχείρησε να του κάνει, χωρίς επιτυχία, κακό. Οι δυνάμεις του, αν και δαιμονικές, ήταν ανίκανες να κυριαρχήσουν πάνω στην αγιότητα του Γέροντα. Ο Γιωργάκης δεν είχε καμία διάθεση στην πραγματικότητα να αλλάξει τρόπο και επιλογές ζωής και έτσι ο Παΐσιος σταμάτησε να τον βοηθά. Σεβάστηκε το αυτεξούσιο.

Δεν έχει νόημα να βοηθάς κάποιον που αρνείται, που αντιστέκεται, που αδιαφορεί στις συμβουλές σου.

Έλεγε αργότερα ο Γέροντας: «Περισσότερο απ’ όλα ο δαίμονας, και κυρίως ο διάβολος, δεν θέλει να προσευχόμαστε. Όταν δει κάποιον να προσεύχεται, αν δεν μπορεί να τον εμποδίσει, προσπαθεί τουλάχιστον να παρασύρει τον νου του σε φαντασίες ή σε λογισμούς».

Μιλτιάδης Βιτάλης, «Μυστικοί, Ασκητικοί, Αγώνες» του Αγ. Παϊσίου, σελ. 142, 143

Ιούλιος - Αύγουστος 2020

Η αξία της Εκκλησίας

Η Εκκλησία ιδρύθη υπό του Θεού και εστερεώθη διά του αίματος των Μαρτύρων. Και όμως πολλοί την πολεμούν και την συκοφαντούν, χωρίς να διδάσκωνται από την ιστορίαν, ότι όσοι την επολέμησαν εχάθησαν, ενώ αντιθέτως εκείνη έχει ανυψωθή μέχρι του ουρανού.

Διότι η Εκκλησία όταν πολεμήται, νικά. Όταν σκέπτωνται εναντίον της κακά, αυτή εξαγνίζεται, όταν υβρίζεται, γίνεται πλέον λαμπρά. Δέχεται πολλάκις επιθέσεις, όμως δεν νικάται ποτέ, κλυδωνίζεται μεν, χωρίς όμως να καταποντίζεται, υφίσταται διάφορα κακά, δεν ναυαγεί όμως ουδέποτε. Παλαίει, χωρίς ποτέ να ηττάται.

Η Εκκλησία είναι κιβωτός σωτηρίας, πολύ ανώτερη απ’ την κιβωτό του Νώε. Εδώ, λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, η Εκκλησία «παραλαμβάνει τα ζώα και τα μεταβάλλει… Εισήλθε κάποιος κοράκι και εξέρχεται περιστερά. Εισέρχεται λύκος και εξέρχεται πρόβατον. Εισέρχεται όφις και εξέρχεται αρνίον, ού της φύσεως μεταβαλλόμενης, αλλά της κακίας ελαυνομένης».

Ιούλιος - Αύγουστος 2020

Η Δυναμική Της Προσευχής

Και τι θα λέω, όταν προσεύχομαι; Θα με ρωτήσεις. Θα λες την πιο μικρή σε έκταση, αλλά και την πιο φοβερή για τους δαίμονες προσευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Λίγες οι λέξεις, μεγάλες οι ωφέλειες. Είναι οι φράσεις αυτές τα μέσα για να ξανοιχτείς στο πέλαγος της φιλανθρωπίας και της απεραντοσύνης της θείας αγάπης.

Βρίσκεσαι μέσα στο ναό; Φώναξε με τη σκέψη σου. Ο Θεός μας ακούει και όταν σωπαίνουμε και όταν μυστικά επικοινωνούμε. Δεν είναι ο τόπος που μας κάνει να προσευχόμαστε, όσο ο τρόπος της προσευχής. Και στο λουτρό ακόμη να βρίσκεσαι, να κινείς τα χείλη σου προσευχόμενος. Όπου κι αν βρίσκεσαι, να έχεις διάθεση προσευχής. Ολόκληρη η κτίση, όλη η δημιουργία, η ίδια η φύση μπορεί να γίνει ναός του Θεού και να προσευχηθείς. Μα κι εσύ ο ίδιος δεν είσαι ναός του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο (Α’ Κορινθ. 6:19) και μου λες ότι ψάχνεις τόπο για να προσευχηθείς;

Ο Μωυσής, ευρισκόμενος μεταξύ της θάλασσας που απλωνόταν μπροστά και των Αιγυπτίων που έρχονταν από πίσω, προσευχόταν στο Θεό και ζητούσε τη βοήθειά Του. Προσευχόταν μυστικά, χωρίς να λέει ούτε λέξη, παρακαλούσε εσωτερικά, χωρίς να ψελλίζουν τα χείλη του. Τόση ήταν η αμηχανία του. Και μολονότι από την αγωνία του δεν ακουγόταν η φωνή του, ο Κύριος του είπε: «Τι μου φωνάζεις;» Ο Θεός άκουγε το Μωυσή, αν και αυτός δεν μιλούσε.

Όταν έρχονται δοκιμασίες και σε κατακλύζουν οι πειρασμοί, να ζητάς καταφύγιο ασφαλείας και σιγουριάς στην προσευχή και να Τον καλείς μυστικά σε βοήθεια. Αυτός θα είναι πάντα κοντά σου, όταν Τον επιθυμείς, γι’ αυτό δεν χρειάζεται να Τον καλέσεις σε κάποιο συγκεκριμένο τόπο, όπως κάνεις με τους ανθρώπους. «Θα φωνάξεις στο Θεό, κι Εκείνος θα σ’ ακούσει», όπως μας λέει ο Προφήτης Ησαΐας, «Εσύ θα προσεύχεσαι, κι Εκείνος θα σου απαντά. Να, εδώ είμαι, δίπλα σου και σ’ ακούω». Αν αγωνίζεσαι, να διατηρείς την καρδιά σου καθαρή από τα πάθη και ο Κύριος θα σ’ ακούει πάντοτε.

(Προσευχή», Πρεσβ. Ηλία Γ. Διακουμάκος, σελ. 45-47)

Ιούλιος - Αύγουστος 2020

Η Ευτυχία

Eυτυχία σημαίνει εσωτερική γαλήνη, ανάπαυση, ευχαρίστηση, χαρά, ειρήνη και μόνιμη ψυχική ικανοποίηση. Η ευτυχία και η ευτυχισμένη ζωή είναι ένας από τους κύριους σκοπούς του ανθρώπου. Ένας πολύ πλούσιος είπε: «Νόμισα ότι το χρήμα θα ήταν ικανό να αγοράσει την ευτυχία, αλλά έχω απογοητευτεί τρομερά. Νιώθω ότι η ζωή μου έχει τελειώσει για μένα». Και μια φημισμένη ηθοποιός του κινηματογράφου μιλούσε με την παρακάτω πικρία: «Έχω χρήμα, ομορφιά, γοητεία και δημοτικότητα. Παρ’ όλα αυτά είμαι σε άθλια κατάσταση. Γιατί;»

Η ευτυχία και η ευτυχισμένη ζωή που μάταια την αναζητά ο άνθρωπος στις επιτυχίες και στα υλικά μέσα, υπάρχει έξω απ’ αυτόν και έξω από τον υλικό και διανοητικό κόσμο. Η ευτυχισμένη ζωή, σαν μια μόνιμη και πλούσια σε περιεχόμενο καθημερινή εμπειρία, είναι αποκλειστική περιουσία του Θεού. Η ευτυχία του Θεού γεμίζει την ψυχή του ανθρώπου. Του δίνει αναλλοίωτη αξία στη ζωή, που δεν στηρίζεται στις καταστάσεις. Είναι μια ευτυχία που συνέχεια μεγαλώνει, που δεν κλονίζεται από αποτυχίες. Μία ευτυχία που δίνει εσωτερική, ανακούφιση, ειρήνη και χαρά, γιατί είναι ριζωμένη στα βάθη της αγάπης του Θεού.

Την ευτυχία αυτή την έφερε στη γη ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός όταν σταυρώθηκε για τη σωτηρία μας. Την σωτηρία αυτή την αποκτάει κάθε άνθρωπος, όταν με ειλικρινή μετάνοια για τις αμαρτίες του και με πίστη στο σωτήριο έργο του Χριστού στο σταυρό ζητάει από τον Κύριο Ιησού Χριστό να τον κάνει έναν καινούργιο άνθρωπο.

Στην ταραγμένη, κενή και άχαρη εποχή μας, ο σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να καταλάβει ότι η ευτυχία είναι Πρόσωπο και όχι άπιαστο βίωμα. Είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Είναι το μοναδικό Πρόσωπο που έζησε στη γη και απέδειξε με τη ζωή του, τα θαύματά Του και την χωρίς όρια αγάπη του για τον άνθρωπο, τη σταύρωση και την ανάστασή Του, ότι και θέλει και μπορεί να κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο. Προσκαλεί, λοιπόν, με αγάπη και πόνο ψυχής τον άνθρωπο να έρθει σ’ Αυτόν να τον κάνει καινούργιο και ευτυχισμένο άνθρωπο. Η πρόσκλησή Του είναι: «Ελάτε σε μένα όλοι οι κουρασμένοι και φορτωμένοι κι εγώ θα σας ξεκουράσω. Ελάτε και θα αναπαυτεί η ψυχή σας» (Ματθ. 11:28). «Ελάτε και θα σας δώσω μια καινούργια και άφθονη ζωή» (Ιωάν.10:10)

Κάθε άλλη ευτυχία, εκτός από την ευτυχία που δίνει δωρεάν ο Ιησούς Χριστός, είναι εφήμερη και οδηγεί στην απογοήτευση, στο άγχος και στην κατάθλιψη. Όσοι, με συναίσθηση της αμαρτωλότητας μας και με πίστη στο έργο του Χριστού στο σταυρό, ζητήσαμε τη σωτηρία μας, ο Κύριος μας την έδωσε και μας έκανε καινούργιους και ευτυχισμένους ανθρώπους.

Μιχάλης Κανταρτζής